facebook instagram telegram aparat twitter.png

به شبکه‌های اجتماعی ایران نگری بپیوندید

در جستجوی ایران واقعی گزارش یک توریست موتورسوار زن از سفر به ایران

نویسنده بازدید ایجاد شده به روز رسانی
181
یکشنبه 14:12:54 1398/9/10
سهشنبه 09:22:33 1398/10/17
افزودن اصلاحیه برای این محتوا

    جاذبه‌ی گردشگری اصلی ایران مردم این کشور است!

    موتور‌سواری کردن به مسافت 3000 مایل، لوئیس پرایس را با مناظر دیدنی و جذابی آشنا کرد. در این مسیر با مهمان‌نوازی گرم ایرانیان مواجه شد و عاشق این کشور شد.

    یک جعبه‌ی شیشه‌ای قفل‌شده در اتاق غذاخوری یک هتل دوردست در کوه‌های البرز، یک تک کتاب راهنمای انگلیسی را نشان می‌داد. فریا استارک در کتاب دره‌ی قاتل‌‌ها می‌گوید: هتلدار وقتی جعبه را باز کرد، کتاب را حذف کرد و به صفحه‌‌ای با نقشه‌ای دستی بازگشت. او به موقعیت مکانی ما اشاره کرد. هتلدار گفت: فریا استارک را می شناسید؟ او در سال 1930 به اینجا آمد. یک خانم انگلیسی، مانند شما! سر تکان دادم. فریا استارک یکی از دلایل من برای سفر بود!

    از هتلدار درباره مهمان‌‌نوازی ایرانیان سوال کردم. پاسخ داد: مهم نیست که مذهبمان چیست، مردم باید مراقب یک‌دیگر باشند.

    هتلدار وقتی با دقت کتاب را سرجایش برمی‌گرداند و در کمد را قفل می‌کرد، گفت: من فکر می‌کنم شما فریا استارک هستید ولی با موتور! به نظر می‌رسید که احترام زیادی برای این کتاب کاغذی قائل است، این کتاب دره و روستای او را جاودانه کرده بود.

    موتور‌سواری در البرز قسمتی از موتور‌سواری طولانی من در ایران بود. سفر من 3000 مایل موتور‌سواری از مرز ترکیه تا بیابان‌های جنوبی ایران بود.

    من مدت‌ها ستایشگر کاوشگر و نویسنده بریتانیایی بوده ام و او را با دهه‌ی 1930 ایران می‌شناسم، که او به نگرش گونگ هو که معمولا با سفرهای جدی جغرافیایی همراه نبود، نزدیک شد. از همه بیشتر من این ویژگی از او را دوست داشتم که کاملا بی توجه به انگیزه‌ی گونگ هو بود. او می‌گوید قانون اول من برای شادی، سفر با ذهن است.

    همان مسیری که من موتورسواری کردم استارک 80 سال قبل‌تر از من پیاده طی کرده بود. روبه‌رو شدن با نواحی خطرناک و تردید افراد بومی برای تهیه‌ی نقشه‌، این مناطق را غیرقابل بازدید کرده‌بود. او در یک ماموریت برای کشف ویرانه‌های قلعه‌ی الموت، محل فرماندهی حزب اسماعیلی باستان، بود.

    حتی امروزه جاده‌های شیب‌دار البرز حس تنهایی و ممنوع بودن را در انسان القا می‌کند. اما در اینجا و در سراسر ایران خودم را در کنار مردمانی پیدا می‌کنم که من را به خانه‌هایشان دعوت می‌کنند تا آنجا بمانم. به محض شروع شدن سفرم غذاهای فوق‌العاده شروع شد. بشقاب‌هایی از خربزه‌ی تازه، شیرینی و آجیلی که با چای خورده می‌شود، همیشه با چای!

    وعده‌های غذایی از جمله نان لواش و ماست، خورشت‌ها و ته‌دیگ‌های تردی که در کف قابلمه به کره آغشته شده!

    اگرچه وسایل کمپینگ را در این سفر به همراه داشتم ولی چادرم بی‌استفاده باقی‌ماند. من از طریق هر میزبان به دوستان و اقوامشان در سراسر کشور منتقل شدم و انگار همه خوشحال بودند که از یک زن عجیبِ موتور سوارِ انگلیسی میزبانی می‌کنند. البته گاهی اوقات ناشناس بودن را در اتاق یک هتل امتحان می‌کردم. در شهرهای بزرگتر همیشه یک مهمانخانه‌ی کوچک وجود داشت که بتوانم استراحت کنم.

    اگرچه دامنه‌های جنوبی البرز برای ارائه‌ی پیست‌های اسکی و مسیر‌های پیاده‌روی به اندازه‌ی کافی به تهران نزدیک هستند ولی در دره‌های دورتر، هوا می‌تواند به سرعت تغییر کند و جهت‌یابی را چالش‌برانگیز کند. اما برای یک موتورسوار، البرز، بهشتی است از مسیر‌های خاکی و آبشارها که گروهی از عقاب‌ها در بالای صخره‌های سیاه و قله‌های پوشیده از برف آن لانه دارند.

    ایران دلرباست. سرگردان شدن در بازار قرن 15 تبریز، سرشار از زعفران، طلا و فرش یا گشت‌و‌گذار در ویرانه‌های تخت‌جمشید، کرسی پادشاهان باستان ایران.

    کتاب راهنما شما را به مساجد پر زرق و برق، کاخ ها و باغ های باستانی راهنمایی می‌کند، اما جذابیت برجسته‌ی ایران مردم آن است. مسافرت کردن با موتورسیکلت، ایجاد رابطه‌ی دوستی را آسان کرده بود ولی در تعداد کمی از سفرهایم که با وسایل‌نقلیه‌‌ی عمومی سفر کردم با همان مهمان‌نوازی و روابط گرم و صمیمی مواجه شدم.

    من در سال 2013 به ایران سفر کردم و یک سال بعد ایران شهروندان بریتانیا را از سفرهای مستقل منع کرد، بنابراین تنها راه برای سفر با یک تور یا راهنمای مجاز بود. سال گذشته سفارت انگلیس در تهران مجددا گشوده شد و محدودیت‌های مسافرتی برداشته شد که ایران را از سال‌ها پیش قابل دسترسی‌تر می‌کرد. من از اولین سفرم به ایران هر سال به این کشور بازگشتم و جذابیت آن هیچ وقت برایم تمام نمی‌شود. اگر فرصتی برای دیدن ایران دارید، از آن استفاده کنید. من خوشحالم که این کار را انجام دادم!

    به اشتراک بگذارید

    در جستجوی ایران واقعی در جستجوی ایران واقعی  - 2020-01-07 09:22:33 جاذبه‌ی گردشگری اصلی ایران مردم این کشور است! موتور‌سواری کردن به مسافت 3000 مایل، لوئیس پرایس را با مناظر دیدنی و جذابی آشنا کرد. در این مسیر با مهمان‌نوازی گرم ایرانیان مواجه شد و عاشق این کشور شد.
    ایران نگری

    دیدگاه ها

    کاربر مهمان

    کاربر مهمان

    شنبه 16:01:49 1398/10/28

    لینک دیدگاه

    هر توریستی که به ایران سفر میکنه امکان نداره راجب مهمون نوازی ایرانیا صحبت نکنه. خوبه که این اخلاق هستو باعث اومدن توریست میشه. البته الان که فک نمیکنم توریستی دیگه به ایران سفر کنه

    افزودن دیدگاه